Başkentte Çankaya ilçesinde ayakkabı boyacılığı yapan Sami Kumru, meslekten dolayı sürekli ücra köşelerde çalıştığını, bu durumdan hiç memnun olmadıklarını belirterek şu sözlere yer verdi: " Artık müşteri bulmak imkansız gibi oldu. Kimse bizi görünce buraya uğramaya yanaşmıyor. Hatta kaçar gibi gidiyor, burun kıvırıyorlar. Aileye ekmek yetiştirmek, temel ihtiyaçları karşılamak, bizim amacımız. Ancak ne beklentimiz gerçekleşiyor ne de yüzümüzü güldürmek için yanımıza yanaşıyorlar. Eskiden en azından bizi biraz olsun mesut etmek için çabalayan, iki çift laf eden vardı. Sohbet esnasında sadaka vermek için bahane arayan vardı. Bir başkası samimiyetle gelip muhabbet ederek birkaç kuruş verirdi. Şimdi ise hem bu kadar artan enflasyondan dolayı hem de hayat koşturmacası, müşterileri bizlerden uzaklaştırdı."
'BABA MESLEĞİMDİ'
Kumru, şöyle devam etti: "Başka meslek yapma şansımız yok denecek kadar az. Ben mesela 66 yaşındayım. Bu konuda elden ne yazık ki pek bir şey gelmiyor. Böyle başkent gibi metropolde bile yeni bir iş bizim için hayal oluyor. Artık bu elimizdeki işin dilencilikten pek bir fark yok. Bu da tarih oldu. Benim aslında baba mesleğimdi. Ondan devralıp sürdürmeye çalıştım. Ben o zamanlar bin bir umutla yöneldim. Şimdi ise beklenmeyen bir tablo bu. Yani insanlar da biraz haklı. Bize yalnızda sadaka verilmesi gerek işçiler olarak bakıyorlar. Garip kokularla milletin pabuçlarını parlak ve pürüzsüz hale getirmeye çalışılıyorduk. Ellerimiz de batıyordu ama o zamanlar müşteri daha çoktu, iyi kötü çorbamız kaynıyordu. Evimize ekmek götürmeye çalışıyoruz."
