Çocukların tek başına oyun kurmayı tercih etmesi, ebeveynlerin merak ettiği konular arasında yer alıyor. Psikolog Aybüke Güneş, bu davranışın çocuğun yaşına, oynadığı oyunun içeriğine ve o anki duygu durumuna göre değerlendirilmesi gerektiğini belirtiyor.
2-6 YAŞ ARALIĞINDA TEK BAŞINA OYUN NORMAL KABUL EDİLİYOR
Aybüke Güneş’in değerlendirmesine göre, 2-6 yaş aralığındaki çocukların tek başına oyun kurmak istemesi normal bir gelişim süreci olarak görülüyor. Yalnız oyun, çocuğun grupla oyuna geçmeden önce deneyimlediği aşamalardan biri olarak değerlendiriliyor.
Tek başına zaman geçirebilme becerisi de çocukların gelişiminde önemli bir yer tutuyor. Çocuklar yalnız kaldıklarında kendilerini tanıma ve yaşadıkları duyguları anlamlandırma fırsatı bulabiliyor.
Bu nedenle yalnız oynamak, tek başına bir dezavantaj olarak değerlendirilmemeli. Burada önemli olan, çocuğun yalnız kalmayı kendi isteğiyle mi seçtiği, yoksa arkadaşlık kurmakta mı zorlandığı sorusuna yanıt aranması.
ÇOCUĞUN SOSYAL İLETİŞİMİNE DİKKAT EDİLMELİ
Çocuğun arkadaşlarıyla ortak alanlarda ve uygun zamanlarda oyun oynayabilmesi, tek başına oyun tercihinin o anki isteğiyle bağlantılı olabileceğini gösteriyor. Ancak iletişim kurma veya arkadaşlarının oyununa dahil olma konusunda güçlük yaşaması durumunda farklı bir değerlendirme gerekebiliyor.
Güneş, çocuğun yalnız oynamasının tek başına bir sorun göstergesi olmadığını, davranışın hangi koşullarda ortaya çıktığının da dikkate alınması gerektiğini vurguluyor.
Ebeveynlerin çocuklarının hem yalnız oyun oynadığı anları hem de arkadaşlarıyla kurduğu ilişkileri gözlemlemesi, davranışın daha doğru anlaşılmasına yardımcı olabilir.
