Kazakistan’ın ilk nükleer enerji santralinin birinci ünitesinin 2037 civarında, ikinci ünitesinin ise 2040’ların başlarında faaliyete geçmesi bekleniyor. Kazenergy Birliğinin S&P Global ile hazırladığı Ulusal Enerji Raporu’nda yer alan tarihler, S&P Global Energy’nin temel senaryosuna dayanıyor.
Raporda nükleer enerji, ülkenin uzun vadeli enerji stratejisinin önemli bileşenlerinden biri olarak değerlendiriliyor. Ekim 2024’te düzenlenen referandumda nükleer santral kurulmasına verilen halk desteğinin ardından bu alandaki projelerin stratejik ağırlığının arttığı belirtiliyor.
KAZAKİSTAN'IN İLK NÜKLEER SANTRALİ İÇİN 2037 ÖNGÖRÜSÜ
S&P Global Energy’nin senaryosu, ilk santralin ünitelerinin farklı tarihlerde devreye alınmasını öngörüyor. Birinci ünite için 2037 civarı işaret edilirken ikinci ünitenin işletmeye alınmasının 2040’ların başlarını bulacağı tahmin ediliyor.
Tarihler, rapordaki temel senaryonun öngörülerini yansıtıyor. Nükleer kapasitenin ülkenin elektrik üretimine katkısı da bu uzun vadeli çerçevede ele alınıyor.
ROSATOM VE CNNC İLE SANTRAL PLANLARI
İlk nükleer santralin inşası Rusya’nın Rosatom şirketine verildi. Çinli CNNC ile ikinci bir nükleer santral kurulmasına yönelik planlar da yürütülüyor.
Üçüncü bir nükleer santralin inşa edilmesi olasılığı ise değerlendiriliyor. Böylece Kazakistan’ın nükleer enerji gündeminde, farklı aşamalarda bulunan birden fazla santral projesi yer alıyor.
ARTAN ELEKTRİK TALEBİ KAPASİTEYİ ZORLUYOR
Raporda, Orta Asya’nın en büyük enerji sektörüne sahip Kazakistan’da elektrik tüketiminin artmaya devam ettiği, yeni üretim kapasitesinin ise talebi karşılayacak ölçüde devreye alınamadığı vurgulanıyor.
Üretim kapasitesindeki sınırlılıklar, mevcut tesislerin durumu ve altyapı yatırımlarındaki eksikliklerle birlikte değerlendiriliyor. Rapora göre yıllardır bakım çalışmalarına yeterli kaynak ayrılmaması, enerji sektörünün karşılaştığı sorunların başında geliyor.
ESKİYEN TESİSLER VE YATIRIM İHTİYACI
Eskiyen tesislerin yenilenmesi ve enerji altyapısının genişletilmesi için sağlanan finansmanın yetersiz kaldığı belirtiliyor.
Raporda, son kullanıcı elektrik fiyatlarını düşük tutmayı amaçlayan tarife politikalarıyla yatırım eksiklikleri arasında bağlantı kuruluyor. Artan talebin karşılanması açısından yeni üretim tesislerinin yanı sıra mevcut altyapının yenilenmesi ihtiyacı da öne çıkıyor.
