İnsan bazen kalabalıklardan uzaklaşmak, kendi başına vakit geçirmek ve kimseyle iletişim kurmadan dinlenmek isteyebilir. Ancak yalnız kalma isteği her zaman sağlıklı bir tercih olmayabilir. Uzman Psikolog Gamze Dereköy, TÜRKİNFORM muhabiri Sılanaz Atçeken'e yaptığı açıklamada, kişinin kendi isteğiyle yalnız kalması ile kaygı, reddedilme korkusu veya depresif hisler nedeniyle sosyal çevresinden uzaklaşması arasındaki farka dikkat çekti.
YALNIZ KALMAK MI, İNSANLARDAN KAÇMAK MI?
Yalnız kalmayı seçmenin her zaman olumsuz değerlendirilmemesi gerektiğini belirten Dereköy, kişinin kendi isteğiyle yalnız vakit geçirmesinin kendisini dinlemesine ve zihinsel olarak yenilenmesine yardımcı olabileceğini ifade etti. Dereköy, sağlıklı yalnızlığın kişinin bilinçli tercihi olduğunu vurgulayarak, “Yalnız kalmayı seçmek, kendinizi şarj ettiğiniz, besleyici ve bilinçli bir tercihtir. Ama sosyal izolasyon bir kaçıştır” dedi.
SOSYAL İZOLASYONUN ALTINDA HANGİ NEDENLER VAR?
İnsanlardan uzaklaşmanın arkasında farklı psikolojik nedenler bulunabileceğine işaret eden Dereköy, özellikle anksiyete, reddedilme korkusu ve depresif hislerin kişinin sosyal ilişkilerini etkileyebildiğini söyledi. Kişinin insanlarla görüşmek istememesinin yalnızca bir tercih olarak değerlendirilmemesi gerektiğini belirten Dereköy, bu durumun günlük yaşamı etkilemeye başlamasının önemli bir işaret olduğunu kaydetti.
YALNIZLIK NE ZAMAN PSİKOLOJİK BİR SORUNA DÖNÜŞÜR?
Yalnız kalma isteği ile sosyal izolasyon arasındaki temel farkın kişinin bu durumu neden yaşadığı ve günlük hayatının bundan nasıl etkilendiği olduğunu belirten Dereköy, sosyal çevreden uzaklaşmanın kişinin işlevselliğini bozmaya başlaması halinde durumun daha dikkatli değerlendirilmesi gerektiğini ifade etti. Dereköy, “Kişi anksiyete, reddedilme korkusu veya depresif hissettiği için insanlardan kopuyorsa, bu durum onun günlük işlevselliğini bozmaya başlıyorsa, işte o zaman yalnızlık klinik olarak ele alınması gereken bir probleme dönüşmüştür” ifadelerini kullandı.
Uzman Psikolog Gamze Dereköy, kişinin yalnız kalma ihtiyacının tek başına bir sorun olarak görülmemesi gerektiğini, ancak bu durumun sosyal ilişkileri ve günlük yaşamı olumsuz etkilemeye başlaması halinde profesyonel destek ihtiyacının değerlendirilmesinin önemli olduğunu vurguladı.
