Ahıska Türkleri, 1944 yılında yaşadıkları topraklardan zorla çıkarılarak Orta Asya'ya sürgün edilen Türk topluluklarından biri. Kadın, çocuk ve yaşlıların da bulunduğu binlerce kişi, ağır şartlarda gerçekleştirilen yolculukta hayatını kaybetti. Aradan geçen 82 yıla rağmen Ahıska Türklerinin vatan hasreti ve geri dönüş mücadelesi sürüyor.
AHISKA TÜRKLERİ KİMDİR, NEREDE YAŞIYOR?
Ahıska Türkleri, günümüzde Gürcistan sınırları içerisinde bulunan Ahıska bölgesinde yüzyıllar boyunca yaşamış Türk topluluğu olarak biliniyor. Mesket Türkleri adıyla da anılan topluluk, 1944 yılındaki sürgünün ardından dünyanın farklı ülkelerine dağıldı.
Bugün Türkiye, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan, Azerbaycan, Rusya ve ABD başta olmak üzere çeşitli ülkelerde yaşayan Ahıska Türkleri, dillerini, geleneklerini ve kültürel kimliklerini korumaya devam ediyor.
14 KASIM 1944'TE NE OLDU?
İkinci Dünya Savaşı'nın son döneminde Sovyetler Birliği yönetimi, Ahıska bölgesinde yaşayan Türkleri sürgün etme kararı aldı. 14 Kasım 1944'te başlatılan operasyonla yaklaşık 100 bin kişi evlerinden çıkarılarak yük vagonlarına bindirildi.
Çoğunluğunu kadınların, çocukların ve yaşlıların oluşturduğu insanlar, Kazakistan, Kırgızistan ve Özbekistan başta olmak üzere Orta Asya'ya gönderildi. Haftalar süren yolculukta açlık, soğuk ve hastalık nedeniyle yaklaşık 17 bin kişi hayatını kaybetti.
AHISKA TÜRKLERİNİN VATANA DÖNÜŞ MÜCADELESİ
Sürgünün ardından uzun yıllar farklı ülkelerde yaşamak zorunda kalan Ahıska Türklerinin ana vatanlarına dönüş isteği devam etti. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra da geri dönüş süreci çeşitli zorluklarla karşılaştı.
Türkiye ise Ahıska Türklerinin dönüş taleplerini uluslararası platformlarda gündeme taşıyor. Ukrayna'daki çatışmalardan etkilenen Ahıska Türkü ailelerin bir bölümü de Türkiye'ye getirilerek Erzincan'ın Üzümlü ve Bitlis'in Ahlat ilçelerine yerleştirildi.
Aradan 82 yıl geçmesine rağmen Ahıska Türkleri için sürgün yalnızca geçmişte yaşanan bir olay değil, nesilden nesile aktarılan bir vatan hasreti olmaya devam ediyor.
