Japonya’da insan ilişkilerinin bile profesyonel hizmete dönüştüğü dikkat çekici bir pazar oluşmuş durumda. “Rental girlfriend” olarak bilinen kiralık sevgili ajansları, romantik bir ilişkinin belirli bölümlerini ücret karşılığında ve önceden belirlenmiş sınırlar içerisinde sunuyor.
Sistemde gerçek bir sevgililik ilişkisi kurulmuyor. Müşteri bunun yerine seçtiği kişiyle birkaç saat boyunca yemek yiyebiliyor, alışverişe çıkabiliyor, turistik yerleri gezebiliyor veya birlikte bir etkinliğe katılabiliyor.
Hizmetlerin profesyonelleşmesiyle birlikte fiyatlandırmadan fiziksel temasın sınırlarına kadar pek çok ayrıntı da ajansların kullanım koşullarında açık biçimde belirleniyor.

SEVGİLİNİN SAATİ 5-6 BİN YEN
Japonya'daki güncel kiralık sevgili şirketlerinin tarifeleri incelendiğinde temel ücretin yaygın olarak saatlik 5 bin ila 6 bin yen seviyesinden başladığı görülüyor. Bazı şirketlerde kişinin popülerliği veya bulunduğu kategoriye göre saatlik ücret 7-8 bin yene kadar yükselebiliyor.
Birçok ajans rezervasyonlarda en az iki saat şartı uyguluyor. Örneğin Tokyo merkezli bir hizmette yeni başlayan kategorisindeki bir partner için iki saatlik ücret 10 bin yen, standart kategoride ise 12 bin yen olarak belirlenmiş durumda.
Ancak müşterinin ödeyeceği para bununla bitmiyor. Buluşma yerine ulaşım için yaklaşık 3 bin yen başlayan bir ulaşım bedeli alınabiliyor. Belirli bir kişiyi seçmenin ücreti ise bazı hizmetlerde yaklaşık 2 bin yen. Böylece daha yemek masasına oturmadan iki saatlik standart bir buluşmanın faturası yaklaşık 15-17 bin yene ulaşabiliyor.
EL ELE TUTUŞMAK BİLE EKSTRA OLABİLİYOR
Sektörün en dikkat çekici taraflarından biri, gerçek bir ilişkide son derece sıradan kabul edilen bazı davranışların burada ayrıca fiyatlandırılabilmesi.
Ajansa göre kurallar değişmekle birlikte bazı şirketlerde el ele tutuşmak veya kol kola yürümek ek hizmet olarak sunuluyor. Bir ajans bu seçenek için günlük 5 bin yen ücret belirlerken başka bir hizmette el ele tutuşma ve kol kola girmenin bedeli 3 bin yen olarak listeleniyor.
Hatıra fotoğrafı çektirmek de ayrıca ücretlendirilebiliyor. Bazı şirketler belirli sayıda iki kişilik fotoğraf için 1-2 bin yen talep ederken profesyonel çekim veya daha fazla fotoğraf istenmesi durumunda fiyat yükseliyor.
Özel kıyafet talebi de faturaya eklenebiliyor. Örneğin yukata ile gerçekleştirilecek bir buluşma için yaklaşık 3 bin yen, bazı kıyafet seçenekleri için ise 3-5 bin yen arasında ilave ücret uygulanıyor.

İKİ SAATLİK BULUŞMANIN FATURASI HIZLA YÜKSELİYOR
Saatlik ücret, ulaşım ve seçim bedeli bir araya geldiğinde kiralık sevgili hizmetinin gerçek maliyeti temel tarifeden çok daha yüksek olabiliyor.
Örneğin saatliği 6 bin yen olan bir kişiyle iki saat geçirmek 12 bin yen tutuyor. Buna Tokyo içerisinde 3 bin yen ulaşım bedeli ve 2 bin yen seçim ücreti eklendiğinde toplam 17 bin yene ulaşılıyor. Bazı ajanslarda ilk seçim ücretsiz olduğu için rakam daha düşük olabiliyor.
El ele tutuşma, fotoğraf veya kıyafet gibi seçeneklerin eklenmesi halinde ise toplam ücret kolaylıkla 20-25 bin yen bandına çıkabiliyor. Üstelik restorandaki yemek, sinema veya konser bileti ve buluşma sırasında gerçekleştirilen diğer aktivitelerin masrafları da hizmet tarifesinden ayrı değerlendirilebiliyor.
Bu nedenle birkaç saatlik “sevgililik deneyimi”, seçilen hizmetlere bağlı olarak oldukça pahalı bir sosyal aktiviteye dönüşebiliyor.
OTEL VE EV YASAK, ÖZEL NUMARA İSTENEMİYOR
Kiralık sevgili hizmetleriyle ilgili en yaygın yanlış anlaşılmalardan biri sektörün yetişkin hizmetleriyle aynı kategoride değerlendirilmesi. Oysa önde gelen ajansların kullanım koşullarında cinsel hizmetlerin açık biçimde yasaklandığı görülüyor.
Buluşmalar ağırlıklı olarak restoran, kafe, park, alışveriş merkezi, müze veya turistik alanlar gibi kamusal mekânlarda gerçekleştiriliyor. Bazı şirketler müşterinin evi, otel odası ve diğer kapalı özel alanlara gidilmesini kesin biçimde yasaklıyor.
Müşterilerin kiraladıkları kişinin telefon numarası veya sosyal medya hesabı gibi özel iletişim bilgilerini istemesi de yasaklar arasında. İletişimin ajans tarafından belirlenen kanallar üzerinden yürütülmesi amaçlanıyor.
Fotoğraf konusunda da benzer sınırlamalar bulunuyor. Bazı şirketler fotoğraf çekimini tamamen yasaklarken bazıları ücretli ve önceden onaylanmış çekimlere izin veriyor. İzinsiz görüntülerin sosyal medyada paylaşılması ise kullanım koşullarına aykırı olabiliyor.
ROMANTİZM DEĞİL, “EŞLİK ETME” HİZMETİ
Bu nedenle kiralık sevgili sisteminde satın alınan şey klasik anlamıyla bir romantik ilişki değil. Temel ürün, belirli bir süre boyunca başka bir insanın müşteriye sosyal olarak eşlik etmesi.
Birlikte kahve içmek, sohbet etmek, alışveriş yapmak, sinemaya veya spor karşılaşmasına gitmek, hayvanat bahçesi ve akvaryum gezmek gibi gündelik aktiviteler sektörün sunduğu hizmetlerin merkezinde bulunuyor.
Bu durum sektörün neden yalnızca romantik partner arayan kişiler tarafından kullanılmadığını da açıklıyor. Bir yere tek başına gitmek istemeyen, belirli bir sosyal deneyimi başka biriyle yaşamak isteyen veya kısa süreli bir arkadaşlık arayan müşteriler de bu hizmetlere başvurabiliyor.

JAPONYA'DA İNSAN BİLE “KİRALANABİLİYOR”
Ülkedeki kiralama kültürü yalnızca sevgili hizmetlerinden ibaret değil. Japonya'da yıllardır farklı biçimlerde faaliyet gösteren “rental family” ve sosyal partner hizmetleri, insanların belirli sosyal rolleri yerine getirmesi için profesyonel kişilerin tutulmasına dayanıyor.
Bu sistemde ihtiyaç yalnızca bir sevgili görüntüsü oluşturmak olmayabiliyor. Belirli sosyal etkinliklerde arkadaş, eş veya aile üyesi rolünü üstlenecek kişilerden yararlanılması, Japonya'daki sosyal partner sektörünün daha geniş bir hizmet alanına dönüşmesine yol açtı.
Böylece klasik anlamda arkadaşlık veya aile ilişkileri içerisinde ücretsiz olarak gerçekleşen “yanında bulunma” davranışı, belirli durumlarda saat üzerinden satın alınabilen profesyonel bir hizmete dönüşüyor.
YALNIZLIK EKONOMİYE DÖNÜŞÜYOR
Japonya'daki kiralık sevgili sektörünü yalnızca “insanların sevgili kiralaması” üzerinden okumak ise tabloyu eksik bırakıyor. Sistemin arkasında yalnızlık, sosyal izolasyon, yoğun çalışma hayatı ve insan ilişkilerinde yaşanan dönüşüm gibi daha geniş toplumsal dinamikler bulunuyor.
Dikkat çekici olan ise sektörün bu ihtiyacı son derece ayrıntılı ticari kurallara dönüştürmüş olması. Kaç saat birlikte geçirileceğinden buluşma yerine, fotoğraf çekiminden fiziksel temasın sınırlarına kadar ilişkinin hemen her ayrıntısı önceden tanımlanabiliyor.
Ortaya çıkan model, gerçek bir ilişkinin yerini bütünüyle almak yerine onun bazı sosyal işlevlerini geçici olarak satın alınabilir hale getiriyor. Japonya'daki bu sıra dışı sektör de modern toplumlarda yalnızlığın yalnızca sosyal bir mesele olmaktan çıkıp kendi ekonomisini oluşturabileceğinin en çarpıcı örneklerinden biri olarak dikkat çekiyor.





