Çocuk fizyoterapisinde yalnızca belirli bir hareketin kazandırılmasının yeterli olmadığını belirten Fizyoterapist Canan Darıcı Mehlepçi, kazanılan becerilerin çocuğun günlük yaşamına, oyunlarına, okul hayatına ve sosyal çevresine taşınmasının büyük önem taşıdığını söyledi.
Türkinform’a konuşan Fizyoterapist Canan Darıcı Mehlepçi, pediatrik fizyoterapide aynı tanıya sahip çocukların bile hareket becerileri, duyusal özellikleri, iletişim biçimleri ve bağımsızlık düzeylerinin birbirinden farklı olabileceğini ifade etti. Bu nedenle tedavi sürecinde tek tip yaklaşımlar yerine çocuğun bireysel ihtiyaçlarının değerlendirilmesi gerektiğini vurguladı.
Mehlepçi, “Biz çocuğun tanısından önce çocuğun kendisine bakıyoruz. Neyi yapabiliyor, neyi yapmak istiyor, hangi alanlarda zorlanıyor, çevresinden gelen uyaranlara nasıl tepki veriyor ve günlük yaşamda ne kadar bağımsız? Bütün bunları birlikte değerlendirmek gerekiyor” dedi.
HEDEF SADECE HAREKETİ KAZANDIRMAK DEĞİL
Pediatrik rehabilitasyonda kullanılan yaklaşımlardan biri olan Bobath terapisinde hareket ve postür kontrolünün desteklenmesine odaklanıldığını belirten Mehlepçi, terapi sürecinde kazanılan becerilerin günlük yaşamda kullanılmasının tedavinin önemli hedeflerinden biri olduğunu söyledi.
Oturmak, ayağa kalkmak, yürümek, uzanmak, kavramak ve oyun oynamak gibi becerilerin çocuk açısından gerçek yaşamda bir karşılığının olması gerektiğini ifade eden Mehlepçi, “Biz terapiyi yalnızca egzersiz yaptırılan bir süreç olarak görmüyoruz. Çocuğun kazandığı beceriyi oyununa, günlük yaşamına ve sosyal hayatına taşıyabilmesi bizim için çok daha önemli” diye konuştu.
DAVRANIŞIN ALTINDAKİ İHTİYACI ANLAMAK ÖNEMLİ
Çocukların ses, dokunma, hareket, denge ve beden farkındalığı gibi duyusal bilgileri algılama ve işleme biçimlerinin farklılık gösterebildiğini belirten Mehlepçi, bu farklılıkların çocuğun oyununa, hareketlerine, öğrenmesine ve çevresiyle kurduğu iletişime yansıyabileceğini söyledi.
Bazı çocukların sese veya dokunmaya karşı daha hassas olabildiğini, bazı çocukların ise yoğun hareket arayışı gösterebildiğini belirten Mehlepçi, kimi çocukların da bedenini ve hareketlerini planlamakta zorlanabileceğini ifade etti.
Bu noktada çocuğun yalnızca davranışına odaklanmak yerine davranışın altında yatan ihtiyacın anlaşılması gerektiğini vurgulayan Mehlepçi, “Biz çocuğun yalnızca davranışına bakmak yerine, o davranışın altında hangi ihtiyacın olduğunu anlamaya çalışıyoruz. Çünkü davranışı değiştirmeden önce çocuğu anlamamız gerekiyor” ifadelerini kullandı.
AİLE TERAPİ SÜRECİNİN DIŞINDA KALMAMALI
Pediatrik fizyoterapinin yalnızca terapi seanslarından ibaret olmadığının altını çizen Mehlepçi, çocuğun terapi sırasında desteklenen beceriyi evinde, okulunda ve sosyal yaşamında kullanabilmesinin gelişimin devamlılığı açısından önemli olduğunu söyledi.
Ailenin çocuğu en yakından gözlemleyen kişiler arasında bulunduğuna dikkat çeken Mehlepçi, aileden alınan bilgilerin terapi sürecinin planlanmasında önemli bir yere sahip olduğunu belirtti.
“Aileye günlük yaşamda çocuğunu nasıl destekleyebileceğini anlatmak da terapinin önemli bir parçası” diyen Mehlepçi, terapi sırasında kazanılan becerilerin günlük hayatın içerisine taşınmasının çocuğun gelişimini desteklediğini ifade etti.
ÇOCUĞUN GÜÇLÜ YÖNLERİNDEN YOLA ÇIKILMALI
Pediatrik fizyoterapide temel yaklaşımın çocuğu değiştirmeye çalışmak değil, güçlü yönlerini desteklemek ve ihtiyaç duyduğu alanlarda gelişimine eşlik etmek olması gerektiğini belirten Mehlepçi, bireyselleştirilmiş terapi yaklaşımının çocuğun bağımsızlığını ve günlük yaşama katılımını desteklemeyi amaçladığını söyledi.
Her çocuğun gelişim sürecinin kendine özgü olduğunu vurgulayan Mehlepçi, sözlerini şöyle tamamladı:
“Her çocuğun gelişim süreci kendine özgü. Önemli olan çocuğu belirli bir kalıba sokmak değil, kendi potansiyelini desteklemek ve hayatın içinde daha bağımsız olabilmesine yardımcı olmak. Çocuğun ihtiyaçlarını doğru anlamak, güçlü yönlerinden yola çıkmak ve kazanılan becerileri günlük yaşamın içine taşıyabilmek bizim için en önemli hedeflerden biri.”
