Geçtiğimiz günlerde MHP Genel Başkanı sayın Devlet Bahçeli çıktı ve Abdullah Öcalan’a seslendi.
Sözleri çok netti…
Öcalan, SDG ve YPG’ye yeni bir çağrı yapmalıdır. Dedi…
Bu sözler, boş sözler değildi tabi ki…
Türkiye açısından kritik siyasi bir çıkıştı…
Çünkü Ankara’nın terörle mücadele stratejisinde, zaman zaman örgütün iç dinamiklerini de denkleme katan bir siyasal yaklaşımın izleri vardı…
Ancak aradan bu kadar zaman gün geçti…
Peki Ne oldu?
Hiçbir şey.
Öcalan’dan ses yok…
Örgütten de en küçük bir kıpırdama yok…
Suça karışmamış olanların ailelerine dönmesi yönündeki çağrıya karşın bir tane militan bile evlerine gönderilmedi…
Cemil Bayık ve Murat Karayılan ise sessizliğe gömüldü…
açıklama yorum yapan yok…
Bu tablo, örgütün artık Öcalan merkezli bir yönlendirmeyi umursamadığını…
Kendi saha gerçekliğini öncelediğini çok açık ve net gösteriyor…
Öte yandan Cumhurbaşkanı sayın Erdoğan…
Terörsüz Türkiye süreci aksamasız ilerliyor, dedi…
O zaman günün en önemli sorusu şu..
Eğer süreç bu kadar aksamasız gidiyorsa…
Bahçeli’nin çağrısı neden karşılık bulmadı…
Neden Öcalan sessiz…
Neden örgüt tepkisiz…
Ve neden iktidarın iki kanadının mesajları bu kadar uyumsuz…
Bunların yanı sıra…
Devlet Bahçeli’nin grup toplantısında sert bir üslupla yaptığı “Kimse gitmezse ben giderim; üç arkadaşımı alır, İmralı’ya giderim” çıkışı, süreci tamamen farklı bir boyuta taşımıştır…
Bu açıklama yalnızca siyasi tansiyonu yükseltmekle kalmamış, aynı zamanda meselenin devlet aklı ve güvenlik politikaları açısından yeniden değerlendirilmesini zorunlu kılan yeni bir aşamaya geçtiğimizi göstermiştir.
Aslında siyasette önemli olan, söylenen kadar dile getirilmeyenlerdir…
Bu arada Irak’taki PKK’lıların Suriye’ye geçerek PYD ile birlikte Suriye ordusuyla çatıştığı haberleri geliyor…
Bu, örgütün sahada yeni pozisyon arayışında olduğunu gösteriyor mu?
Kaybı belli değil, çatışmanın derinliği belli değil, ama bir şey çok net…
Türkiye’de yapılan çağrılar, örgüt açısından artık hiçbir bağlayıcılık taşımıyor….
Bu noktada en kritik ihtimal gündemde duruyor:
Türkiye PYD’ye karşı yeni bir operasyon başlatırsa ne olacak?
Sahanın matematiği, siyasetin dengeleri ve kamuoyunun algısı burada birleşiyor…
Eğer operasyon beklenmedik bir karmaşa doğurursa;
eğer uluslararası aktörlerle gerilim artarsa…
eğer örgütün farklı kanatları devreye girerse…
O zaman Ankara’da büyük bir siyasi tartışma kaçınılmaz hale gelecek…
Ve o tartışmanın merkezinde şu cümleyi duyma ihtimalimiz çok yüksek..
Beni bu işe Bahçeli itti…
Bu Türkiye siyasetinin alışık olduğumuz kriz fiziğidir…
Başarı ortak sahiplenilir…
Risk ve maliyet ise hızla tek kişiye yüklenir…
Bahçeli çağrı yaptı.
Cevap gelmedi.
Örgüt takmadı.
Öcalan sustu.
Sahada çatışma büyüyor.
İktidar ortağı ise çağrıyı gündemden düşürdü…
Bugünün fotoğrafında gördüğümüz şu:
Terör örgütü çağrıları değil, sahadaki fırsatları dikkate alıyor…
Ankara ise bir yandan operasyon ihtimallerini tartıyor, diğer yandan ortakların söylem farklılıklarını yönetmeye çalışıyor…
Önümüzdeki dönem,
Suriye hattı,
PYD’nin konumu,
Irak-Suriye geçişliliği
ve Türkiye’nin siyasi iç dengeleri birbirine daha çok bağlanacak.
Ve unutulmasın…
Böyle dönemlerde siyasi hafızası güçlü olanlar kazanır,
sorumluluğu başkasına bırakanlar değil.
Vesselam…