Kuzey Kafkasya halklarının siyasi ve dinî önderlerinden Şeyh Şamil, 4 Şubat 1871 tarihinde Medine’de hayatını kaybetti. Uzun yıllar boyunca Dağıstan, Çeçenistan ve Çerkesya coğrafyasında etkili olan Şeyh Şamil, Rus İmparatorluğu’na karşı yürüttüğü mücadeleyle 19. yüzyıl Kafkas tarihinin öne çıkan isimleri arasında yer aldı.
KAFKASYA’DA DİRENİŞ HAREKETİNE LİDERLİK ETTİ
26 Haziran 1797’de Dağıstan’ın Gimri köyünde dünyaya gelen Şeyh Şamil, genç yaşlarda dinî ilimler ve tasavvuf eğitimi aldı. Nakşibendi tarikatına mensup olan Şeyh Şamil, Hamzat Bey’den sonra Kafkasya’daki direnişin liderliğini üstlendi. Rus İmparatorluğu’na karşı Dağıstan ve Çeçenistan başta olmak üzere geniş bir bölgede mücadele yürüttü.
Yaklaşık 25 yıl süren mücadele boyunca Şeyh Şamil, farklı Kafkas halklarını aynı çatı altında toplamaya çalıştı. Rus kaynaklarında çeşitli lakaplarla anılan Şeyh Şamil, 1848 yılında Çerkesya’ya naibi Muhammed Emin’i göndererek direnişi Kuzeybatı Kafkasya’ya taşıdı.
1859 yılında, askeri koşulların değişmesi üzerine Rus yetkililerle yapılan görüşmelerin ardından silah bırakma kararı alan Şeyh Şamil, Kaluga’ya sürgüne gönderildi. Sürgün yıllarını Rusya’nın farklı kentlerinde geçirdi.
HAC YOLCULUĞU SONRASI MEDİNE’DE VEFAT ETTİ
Sürgün döneminin ardından hacca gitmesine izin verilen Şeyh Şamil, 1869 yılında İstanbul’a geldi ve Osmanlı yöneticileriyle görüştü. 1870 yılında hac için yola çıkan Şeyh Şamil, hac görevini tamamladıktan sonra Medine’ye yerleşti. Şeyh Şamil, Şubat 1871’de Medine’de hayatını kaybetti ve Cennetü’l-Baki Mezarlığı’na defnedildi.
