2 Ocak 1935 tarihinde Türkiye’de Soyadı Kanunu yürürlüğe girerek, vatandaşların aile adı taşımasını zorunlu hale getiren düzenleme resmen uygulanmaya başlandı. Kanunla birlikte, kişilerin toplum içindeki kimliklerinin daha açık ve düzenli biçimde belirlenmesi amaçlandı.
SOYADI KANUNU UYGULAMAYA GİRDİ
Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen ve 1934 yılında Resmi Gazete’de yayımlanan Soyadı Kanunu, 2 Ocak 1935 itibarıyla yürürlüğe girdi. Kanun kapsamında, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının soyadı alması zorunlu hale getirildi. Böylece aile bağlarını ifade eden, kuşaktan kuşağa aktarılan soyadları resmi kayıtlara girdi.
LAKAP VE UNVANLAR KULLANIM DIŞI BIRAKILDI
Kanunla birlikte, toplumda yaygın olarak kullanılan lakaplar, aşiret adları ve “ağa”, “hacı”, “hafız”, “bey”, “paşa” gibi unvanların resmi belgelerde kullanımı kaldırıldı. Vatandaşların seçtikleri soyadlarının Türkçe olması ve kamu düzenine aykırı ifadeler içermemesi şartı getirildi.
RESMİ KAYITLARDA DÜZEN SAĞLANDI
Soyadı Kanunu’nun yürürlüğe girmesiyle birlikte nüfus kayıtları, tapu işlemleri, askerlik ve eğitim gibi alanlarda kimlik tespiti daha düzenli hale getirildi. Kanun, medeni durum ve aile ilişkilerinin resmi kayıtlarda daha net biçimde izlenmesini sağladı.
