İnşaat sektörü ülke ekonomisinin önemli damarlarından biridir. İstihdam sağlar, onlarca sektörü besler, şehirleri büyütür ve insanların barınma ihtiyacını karşılar. Ancak bugün konut fiyatları ciddi bir toplumsal sorun hâline gelmiştir.

Bir 2+1 daireye 25 milyon TL fiyat yazılıyor! Soruyorum: Bu daireyi kim alacak?

Asgari ücretlinin alamayacağı ortada. Yıllarca çalışan memurun, hatta elli yıllık esnafın bile bu fiyatlarla ev sahibi olması kolay değil. O hâlde bu fiyatlar kime göre, neye göre belirleniyor?

2+1 daire 25 milyon TL, 3+1 daire 40–50 milyon TL, 4+1 daire 50–60 milyon TL… Bu fiyatların arkasındaki gerçek hesap nedir? Arsa, inşaat, işçilik ve malzeme maliyetleri mi, yoksa piyasanın yükselttiği fiyat beklentileri mi?

Elbette maliyetler yüksek olabilir. Ancak aynı şehirde 3,5–4–5 milyon TL seviyelerinde daireler bulunurken, benzer nitelikte bir daireye 25 milyon TL fiyat biçiliyorsa, burada ciddi bir fiyat dengesizliği sorgulanmalıdır.

Fiyatı belirlemek başka, fiyatı istediğin gibi yükseltmek başkadır.

İlan fiyatları ile gerçek satış fiyatları arasındaki fark takip edilmeli, piyasanın gerçek verileri ortaya konulmalı, vatandaşın yanıltılmasının önüne geçilmelidir. Çünkü yükselen konut fiyatları yalnızca ev almayı değil, kiraları, arsa fiyatlarını ve vatandaşın yaşam standardını da etkiliyor.

GELİRLERİMİZ BELLİ, KONUT FİYATLARI HANGİ GERÇEĞE GÖRE?

Bugün 25 milyon TL’lik bir dairenin fiyatını konuşurken vatandaşın gelirini de göz ardı edemeyiz.

2026 Temmuz itibarıyla net asgari ücret 28.075 TL, ortalama memur maaşı yaklaşık 81.023 TL, en yüksek devlet memuru maaşı yaklaşık 247.500 TL, milletvekili aylık geliri ise yaklaşık 310.332 TL seviyesinde.

Şimdi bu rakamları 25 milyon TL’lik bir konut fiyatıyla karşılaştıralım.

Asgari ücretli bir vatandaş, hiç harcama yapmadan maaşının tamamını biriktirse bile 25 milyon TL’lik bir ev için yaklaşık 74 yıl çalışmak zorunda.

Ortalama memur maaşıyla yaklaşık 26 yıl, en yüksek devlet memuru maaşıyla 8,5 yıl, milletvekili geliriyle ise yaklaşık 6,7 yıl gerekiyor.

Üstelik bu hesapların hiçbirinde kira, mutfak, ulaşım, sağlık, eğitim, faturalar ve hayatın diğer giderleri yok!

Esnafın durumu da farklı değil. Dükkânını açan, kirasını, vergisini, personelini ve diğer giderlerini ödeyen esnafın kasasına giren para, cebinde kalan para değildir. Peki, bu esnaf 25 milyon TL’lik bir daireyi nasıl alacak?

PEKİ, BU EVLERİ KİM ALIYOR, HANGİ PARAYLA ALIYOR?

Bir maaşla, yıllarca çalışarak ve birikim yaparak bu fiyatlara ulaşmak birçok insan için imkânsız hâle gelmişse, 25–50 milyon TL’lik konutları kimler satın alıyor? Bu insanların gelirleri nedir, hangi ekonomik güçle bu alımları gerçekleştiriyorlar?

25 milyon TL’ye ilana konulan bir daire gerçekten 25 milyon TL’ye satılıyor mu? 50 milyonluk konutların gerçek satış fiyatları nedir? İlanlarda yazılan rakamlarla gerçekleşen satışlar arasındaki fark ortaya konuluyor mu?

Kimsenin kazancını peşinen sorgulamak değil, konut piyasasının gerçeklerini bilmek istiyoruz. Gerçek satış fiyatları, alıcı profili ve piyasanın hangi gelir gruplarına hitap ettiği daha şeffaf biçimde ortaya konulmalıdır.

KONUT, YATIRIM ARACI OLMADAN ÖNCE BARINMA İHTİYACIDIR

Konut, yatırım aracı olmadan önce barınma ihtiyacıdır. İnşaat sektörü elbette kazanmalı, yatırım yapılmalı, üretim devam etmelidir. Ancak sektör büyürken vatandaşın ev sahibi olma hayali yok olmamalıdır.

Artık fiyatların ayaklarının yere basması gerekiyor. Her sektör kendi kafasına göre fiyat belirleyemez. Her piyasanın bir dengesi, her fiyatın gerçek bir karşılığı olmalıdır.

25 milyonluk 2+1 daireyi kim alıyor? 50 milyonluk evleri kim satın alıyor? Bu fiyatlar gerçekten gerçekleşiyor mu? Piyasanın gerçek verileri neden daha açık ortaya konulmuyor?

Bu soruların cevabı yalnızca emlak sektörünü değil, ülkemizin gelir dağılımını, ekonomisini ve geleceğini de anlatıyor.

Bir ülkede ev sahibi olmak hayal hâline gelmişse, mesele sadece konut fiyatları değildir.

Mesele, ekonomik dengenin nerede kaybolduğudur.

Ve artık bu dengeyi yeniden kurmanın zamanı gelmiştir.