Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından kabul edilen Uluslararası Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi, gerekli onay sürecinin tamamlanmasının ardından 12 Ocak 1951 tarihinde yürürlüğe girdi.
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 9 Aralık 1948 tarihinde Paris’te yapılan oturumda Uluslararası Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi’ni kabul etti. Sözleşme, belirli bir ulusal, etnik, ırksal veya dinsel grubun tamamen ya da kısmen yok edilmesini amaçlayan fiilleri uluslararası hukuk kapsamında suç olarak tanımladı. Kabul edilmesinin ardından sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için gerekli olan devlet onay süreci başlatıldı ve bu süreç 1951 yılında tamamlandı.
SOYKIRIM SUÇU ULUSLARARASI HUKUKTA TANIMLANDI
Sözleşme ile birlikte soykırım, barış zamanında ya da savaş sırasında işlenmiş olmasına bakılmaksızın uluslararası bir suç olarak kabul edildi. Metinde, bir grubun üyelerinin öldürülmesi, ciddi bedensel veya zihinsel zarar verilmesi, yaşam koşullarının kasıtlı olarak yok oluşa sürüklenmesi, doğumların engellenmesi ve çocukların zorla başka bir gruba nakledilmesi soykırım fiilleri arasında sayıldı.
DEVLETLERE ÖNLEME VE CEZALANDIRMA YÜKÜMLÜLÜĞÜ GETİRİLDİ
Sözleşme, taraf devletlere soykırım suçunu önleme ve işleyenleri cezalandırma yükümlülüğü getirdi. Bu kapsamda devletlerin iç hukuklarında gerekli düzenlemeleri yapmaları, suçluların yargılanmasını sağlamaları ve soykırım fiillerine iştirak eden kişilerin sorumluluklarının belirlenmesi öngörüldü. Ayrıca, soykırım suçuna teşvik, teşebbüs ve suç ortaklığı da cezalandırılacak fiiller arasında yer aldı.
ULUSLARARASI CEZA YARGILAMASININ TEMEL METİNLERİNDEN BİRİ OLDU
Uluslararası Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi, uluslararası ceza hukukunun gelişiminde temel metinlerden biri olarak kabul edildi. Sözleşme hükümleri, ilerleyen yıllarda kurulan uluslararası ceza mahkemeleri ve yargı mekanizmaları için hukuki dayanak oluşturdu.
